W Europie do XIX wieku nie przejmowano się rozwojem społecznym czy też fizycznym młodzieży. Szkoły były miejscem, w którym przeprowadzano jedynie zajęcia w formie wykładów. Dopiero końcem XIX wieku dostrzeżono potrzebę zmiany.

Badacze, w tym Polak Władysław Kozłowski zauważyli, jak duży wpływ mają zajęcia fizyczne na prawidłowy rozwój dziecka. Jako przykład najczęściej przywoływano metody prowadzenia gier i zabaw na świeżym powietrzu w Niemczech, Szwecji, Belgii i Francji (mimo braku odpowiednich urządzeń oraz miejsca do przeprowadzania tego typu zajęć).

W 1889 roku postał w Krakowie pierwszy specjalistyczny teren zieleni, przeznaczony dla dzieci i młodzieży. Jego założycielem był lekarz Henryk Jordan. Ogród jordanowski (nazwa pochodzi od nazwiska pomysłodawcy) był ewenementem na skalę światową. Pierwowzór istnieje do dzisiaj i działa pod nazwą Park Miejski dra Henryka Jordana.

W tym samym czasie zaczęły powstawać w Warszawie Ogrody Gier i Zabaw Ruchowych im. W.E. Raua, które miały wielkie powodzenie wśród dzieci i młodzieży. To właśnie tam rozegrano pierwsze drużynowe zawody amatorskiej piłki nożnej oraz organizowano wiele zawodów m.in. gimnastycznych.

W czasach powojennych rozwój tego typu ogrodów znacznie zmalał. Zaczęto zakładać znane nam dzisiaj „place zabaw” z betonową nawierzchnią – pozbawione całkowicie zieleni. Na szczęście nie trwało to długo. W dzisiejszych czasach na placach zabaw znowu widzimy trawę, drzewa i krzaki. Dzięki temu zapewniamy dzieciom nie tylko prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny oraz społeczny, ale także dbamy o kontakt z naturą.

Czasy wielkich ogrodów gier i zabaw na świeżym powietrzu niestety minęły, ale zawsze możemy stworzyć je w wersji kieszonkowej – nie trzeba dużo miejsca aby stworzyć świetny plac zabaw z podziałem tematycznym powierzchni. Obok części fizycznej warto zbudować część naukową, muzyczną czy też sensoryczną. Dzięki takiemu rozwiązaniu staniemy się posiadaczami wzorowego miejsca dla rozwoju dziecka oraz zapewnimy mu mądrą rozrywkę na wiele godzin!